Zuid-Korea: van tempel tot militaire basis

25 Dec

Het fotograferen van een kerk is meestal niet zo controversieel. Maar hier bij de grens van Zuid-Korea met Noord-Korea word ik vriendelijk verzocht om de foto van het bedehuis van mijn camera te wissen. Om te voorkomen dat het noorden strategische informatie in handen krijgt. Foto’s maken van Noord-Korea is hier in de Gedemilitariseerde Zone wel toegestaan.

DSC_0094Een bezoekje aan een militaire basis is misschien niet ieders idee van een toeristische reis, maar vanuit de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul worden meerdere dagtripjes naar de ‘DMZ’ georganiseerd, onder het mom van ‘een van de laatste relikwieën van de Koude Oorlog’. En het is een fascinerende plek om te mijmeren over het onbekende.

Paleizen en hypermoderne gebouwen

Na het einde van de oorlog, in 1953, werd de bufferzone ingesteld. Seoul was met de grond gelijk gemaakt en daar is dan ook een hypermoderne hoofdstad gebouwd. Ik neem in het Namsanpark de kabelbaan naar de top van de heuvel, om daar de N-Seoul Tower te bezoeken. Bovenaan die toren is pas echt goed te zien hoe gigantisch Seoul is.

Tussen de moderne hoogbouw is echter ook af en toe een tempel of paleis te bezichtigen. Vooral rond de toeristische wijk Insa-dong bevinden zich een aantal mooie paleizen, die stammen uit een van de glorieuze dynastieën uit het verleden. Een van de mooiste is Changdeokgung (gung betekent paleis), niet toevallig een van de tien Zuid-Koreaanse locaties die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO terecht zijn gekomen. Het paleiscomplex werd begin 15e eeuw gebouwd en nog tot 1926 bewoond door de laatste keizer van Korea, Sunjong.

Leven als een monnik in Seoul

Om een voorproefje te krijgen hoe het is om in een tempel te wonen, kun je een ‘tempel-ervaring’ ondergaan. In Seoul doen zeker tien tempels mee aan het zogeheten Templestay-programma, dat bedoeld is om geïnteresseerden wat bij te brengen over boeddhisme. Ik draag een soort groene pyama, en loop op sokken in de zaaltjes.

Een van de rituelen is het maken van 108 buigingen voor boeddha. Bij elke buiging mocht ik mezelf belonen door een kraaltje door een touwtje te rijgen, waardoor ik op het einde een ketting had. Frappant was dat tijdens zeker de helft van mijn buigingen een hulpmonnik in de hoek alleen maar met zijn smartphone bezig was. De non zelf was overigens te laat omdat ze in de file stond. Ook het boeddhisme merkt de gevolgen van de moderniteit.

Gepubliceerd op de website Reiskrant Reporter op dinsdag 25 december 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s