Bedrijfslobby is (nog steeds) kind aan huis bij Nederlandse vertegenwoordigers in Brussel

Sinds een jaar houden Europarlementariërs bij welke lobbyisten ze spreken. Ook de Nederlandse ‘EU-ambassade’ in Brussel geeft sinds kort meer openheid in wie op bezoek komt. Ik dook voor Follow the Money in de data en zag dat de bedrijfslobby nog altijd domineert. Lees mijn artikel hier.

Meer over lobbyen in de EU kun je lezen in mijn boek Het lijkt Washington wel: Hoe lobbyisten Brussel in hun greep hebben.

Europese Commissie heeft nog steeds geheime afspraken met tabakslobby

Evenement van de Europese Ombudsman over de tabakslobby. (Foto Europees Parlement)

In hoofdstuk 10 van Het lijkt Washington wel: Hoe lobbyisten Brussel in hun greep hebben, vertel ik over de tactieken van de tabakslobby. Ik besteed veel aandacht aan iets dat een draak van een naam heeft: het WHO-Kaderverdrag inzake tabaksontmoediging (is er iets minder sexy dan een kaderverdrag?). Dat internationale verdrag bevat een aantal omgangsregels voor overheden. Populair samenvattend is de boodschap van het verdrag: tabakslobbyisten zijn niet te vertrouwen, de overheid zou ze zo min mogelijk moeten ontmoeten en als het niet anders kan dan moet de overheid er in elk geval zo transparant mogelijk over zijn.

Lees verder

Nederland laat EU-mondkapjes links liggen

Lidstaten bestellen binnen verschillende EU-initiatieven gezamenlijk mondkapjes, testkits en beademingsapparatuur. Nederland heeft tot nu toe nog geen bestellingen geplaatst, omdat het ministerie van VWS ontevreden was over de leveringsvoorwaarden. België deed dat wel. Ook stelde Brussel gesubsidieerde mondkapjes beschikbaar, maar VWS vroeg ze niet aan. Mijn artikel voor Follow the Money.

Europees Parlement durft niet over eigen rol in belangenconflicten te stemmen

Bekendmaking van de uitslag van de stemmingen. Veel Europarlementariës stemden op afstand. (Foto Europees Parlement)

Zoals ik in mijn nieuwe boek Het lijkt Washington wel: Hoe lobbyisten Brussel in hun greep hebben beschrijf, worden de regels voor de EU-landbouwfondsen deels geschreven door de Europarlementariërs die zitting hebben in de landbouwcommissie. Een aanzienlijk deel van die landbouwcommissieleden is zelf boer, én ontvanger van EU-landbouwsubsidies. Wat mij betreft een duidelijk geval van belangenverstrengeling – hoewel niet iedereen dat met mij eens is. Sommige Europarlementariërs willen wat aan de situatie doen, maar ze worden telkens weer teruggefloten of tegengewerkt. Ook vorige week weer.

Lees verder

Onder het mom van corona stelt de EU scherper toezicht op medische hulpmiddelen uit

Tien jaar na een groot schandaal rondom lekkende borstimplantaten zouden deze maand eindelijk strengere EU-regels op de medische hulpmiddelensector van kracht worden. Patiënten moeten echter een jaar langer wachten op veiliger implantaten: de EU besloot het aangescherpte toezicht uit te stellen, daarbij verwijzend naar de coronacrisis. Ook in de drie jaar vóór de pandemie lukte het Europa echter niet om de klus te klaren. Lees mijn artikel hierover op Follow the Money.

Update Het lijkt Washington wel: De zaak-Farkas

In het eerste hoofdstuk van Het lijkt Washington wel: Hoe lobbyisten Brussel in hun greep hebben bespreek ik het fenomeen van de ‘draaideur’ tussen het bedrijfsleven en de Europese politiek en ambtenarij. Een van de voorbeelden die ik geef is dat van Adam Farkas, die directeur was van de Europese Bankenautoriteit en vervolgens aan de slag ging bij de bankenlobbyclub AFME: de toezichthouder werd lobbyist.

Wat niet meer in het boek staat – het was al naar de drukker en ligt nu te koop in lokale boekhandels en online winkels (ook als eboek) – is dat de Europese Ombudsman een onderzoek opende naar de zaak. Vandaag maakte ze haar conclusies bekend.

Ik schrijf er vandaag over in een artikel voor Follow the Money. De Europese Bankenautoriteit had, volgens de Ombudsman, Farkas niet mogen toestaan de baas te worden van AFME. Dat de EBA dat toch deed, getuigt van ‘wanbeheer’.