Waarom kan een provinciebestuurder zomaar lobbyist voor de glastuinbouw worden?

Het stond onderaan pagina 5 van het Economiekatern van nrc.next en werd gemeld als droog nieuwsbericht bij onder meer Omroep West en het AD: Adri Bom-Lemstra, momenteel gedeputeerde bij de provincie Zuid-Holland wordt op 1 mei de nieuwe voorzitter van Glastuinbouw Nederland. Een bericht in de categorie personalia, en dat was het dan. Maar wacht even. Als provinciebestuurder beheerde Bom-Lemstra onder meer de portefeuille land- en tuinbouw. En nu gaat ze de belangen behartigen van de glastuinbouwsector?

Een jaar geleden verscheen mijn boek Het lijkt Washington wel: Hoe lobbyisten Brussel in hun greep hebben. Daarin beschrijf ik het fenomeen van de ‘draaideur’ tussen publieke en private sector. Het komt geregeld voor dat EU-ambtenaren hun baan verruilen voor de lobbysector. Dat is problematisch wanneer ze gaan werken voor een sector waar ze eerst beleid voor maakten of toezicht ophielden. Daarom is er voor de top van de Europese Commissie – het dagelijks bestuur van de Europese Unie – een afkoelingsperiode. De eerste twee jaar na hun vertrek als Eurocommissarissen moeten ze een nieuwe baan melden. Die wordt dan getoetst op (schijn van) belangenverstrengeling.

Bij Bom-Lemstra, die werkt bij het dagelijks bestuur van de provincie Zuid-Holland, zit slecht twee maanden tussen haar oude baan als gedeputeerde en nieuwe baan als glastuinbouwlobbyist. Want dat Glastuinbouw Nederland een lobbyorganisatie is, dat staat buiten kijf. Het staat gewoon op de website:

Glastuinbouw Nederland verenigt en ondersteunt ondernemers hierin met als belangrijkste activiteiten lobby richting de (inter)nationale, provinciale en regionale overheden, het aanjagen van kennisontwikkeling en het inspireren van ondernemers door kennisuitwisseling.

Website Glastuinbouw Nederland

Het probleem van de ‘draaideur’ is dat private organisaties profiteren van de ervaring en kennis die bestuurders in hun met belastinggeld betaalde functie hebben opgedaan. Dat Bom-Lemstra relevante ervaring heeft, is glashelder:

Vanuit haar huidige functies is Bom-Lemstra nauw verbonden aan de glastuinbouwsector en inhoudelijk goed op de hoogte van de belangrijkste thema’s, kansen en uitdagingen die er liggen. Zo is zij als gedeputeerde aanjager van de circulaire economie binnen de provincie Zuid-Holland en maakt ze zich hard voor de energietransitie in de tuinbouw.

Website Glastuinbouw Nederland

Ook op de website van de provincie staat de overstap van de gedeputeerde aangekondigd alsof er niets aan de hand is, maar nota bene wel met de zinsnede dat ze ‘geen onbekende in de tuinbouwsector’ is, omdat ze naast gedeputeerde Land- en Tuinbouw ook voorzitter was van ‘Greenport West-Holland, actief in de andere Zuid-Hollandse greenports en stond ze aan de wieg van Greenports Nederland’.

Dat niet alleen, ze was ook verantwoordelijk voor besluiten die relevant zijn voor de sector waar ze nu voor gaat lobbyen. Zo is het nog maar drie maanden geleden dat Zuid-Holland onder toeziend oog van Bom-Lemstra het Energieakkoord van de Greenport West-Holland tekende.

Ik kan je garanderen dat als de Eurocommissaris verantwoordelijk voor landbouw zou vertrekken en binnen twee maanden voor lobbyclub COPA-COGECA aan de gang ging, dan zou het dagenlang nergens anders over gaan in Brussel. Gelden voor Eurocommissarissen hogere integriteitseisen dan voor provinciebestuurders? Waar is de ophef in Zuid-Holland?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s