Censuur en controle, Internet & politiek, Nieuws, NRC Handelsblad

Australische sites plat uit protest tegen filter

Rotterdam, 10 febr. Hackers hebben vandaag enkele Australische overheidswebsites platgelegd, uit protest tegen een voorgenomen internetfilter in dat land.

De websites van het Australische parlement en het ministerie van Communicatie waren vandaag niet of slecht bereikbaar.

De Australische regering wil in 2011 een verplicht filtersysteem invoeren, waarbij „obscene” websites en sites met criminele inhoud, zoals kinderporno, worden geblokkeerd. Het plan is omstreden omdat de filter volgens critici gemakkelijk is te omzeilen. Ook is onduidelijk wat precies gefilterd zal worden. Op een vorig jaar uitgelekte lijst van te blokkeren sites stonden ook legale sites.

De groep die zegt de aanval te hebben uitgevoerd, laat in een verklaring weten dat de actie bedoeld is om te protesteren tegen het filterplan. De groep vreest dat legale pornografie met volwassenen ook geblokkeerd zal worden. Zo zouden plaatjes van blote vrouwen met kleine borsten volgens de groep worden verward met kinderporno en ten onrechte worden gefilterd.

Volgens de Australische blogger Michael Meloni bewijzen de hackers de anticensuurbeweging geen dienst. „Ik begrijp dat mensen gefrustreerd zijn over de regeringsplannen, maar illegale activiteiten zijn niet de manier om internetcensuur tegen te houden”, schrijft Meloni desgevraagd in een e-mail.

Gepubliceerd op 10 februari 2010 in NRC Handelsblad.

Achtergrond, Censuur en controle, NRC Handelsblad

De nieuwe grenzen op het internet

Door onze redacteuren Oscar Garschagen en Peter Teffer

Internet is minder vrij dan goeroes en grondleggers wilden. Het medium wordt beteugeld door autoritaire regimes zoals in China.

SHANGHAI/ROTTERDAM, 30 JAN. De Chinese Amerika-watcher mag graag provoceren. „Waarom moet er in de hele wereld maar één soort, door de VS gedomineerd internet zijn”, zegt professor Zha Daojiong (48) van de School voor Internationale Studies in Peking.

Hij laakt de Amerikaanse dubbelhartigheid: „Jarenlang doet Google hier zaken en opeens is het bedrijf bevangen door die Amerikaanse zendingsdrift.” Google dreigt met vertrek uit China, omdat het bedrijf niet langer wil meewerken aan de censuur. De kwestie is hoog opgelopen en vertroebelt zelfs de relatie tussen de twee grootmachten.

Doorgaan met lezen “De nieuwe grenzen op het internet”

Achtergrond, Downloaden, NRC Handelsblad

Niet alleen rechter mag EU-burger verbannen van web

Binnen de Europese Unie is na langdurige onderhandelingen een compromis tot stand gekomen over de rechten van burgers in telecommunicatie.

Rotterdam, 6 nov. De positie van de Europese internetgebruiker is deze week verbeterd, maar op hoeveel bescherming van de Europese Unie de webburger precies kan rekenen, is nog onduidelijk. Ook zijn de rechten van consumenten van telecomdiensten over het algemeen versterkt.

In de nacht van woensdag op donderdag bereikten 27 afgevaardigde Europarlementariërs en de Raad van Ministers – die de 27 lidstaten vertegenwoordigt – na vijf uur overleggen een akkoord over nieuwe telecomregels. Over de meeste maatregelen was iedereen het al lang eens, zoals het recht om binnen een dag van telefoonaanbieder te veranderen en het recht geïnformeerd te worden als een bedrijf onzorgvuldig met persoonlijke gegevens is omgegaan.

Doorgaan met lezen “Niet alleen rechter mag EU-burger verbannen van web”

Achtergrond, Downloaden

Internetpiraat voor straf van het web of niet?

Debat EU-regels illegale download

Door onze redacteuren Marc Hijink en Peter Teffer

Europa wil internetpiraterij strenger aanpakken. Frankrijk en Duitsland willen illegale downloaders afsluiten van het internet. Kan dat hier straks ook?

Rotterdam, 2 nov. Even naar Mininova of The Pirate Bay surfen om een gekopieerde film of een cd te downloaden kan elke Nederlandse internetter nu nog doen zonder erover na te denken. Wie komt er achter en – belangrijker – wie doet er wat aan als je met je snelle verbinding half Hollywood naar de harde schijf kopieert?

Straks mag het niet meer, maakte het kabinet vrijdag bekend: downloaden van gekopieerde films en muziek wordt verboden, net als in de rest van Europa.

De muziek- en filmindustrie geven online ruilnetwerken de schuld van het inzakken van hun omzet: eerst Napster, toen Kazaa en nu torrentsites, waar veel links naar illegale kopieën te vinden zijn. Via een intensieve lobby probeert de branche de Europese autoriteiten strengere regels op te laten leggen tegen het delen van bestanden via internet.

In Brussel buigen Europarlementariërs zich deze week over nieuwe telecomregels. Onderdeel daarvan is de strengere aanpak van internetpiraterij. Frankrijk heeft al een wet ingevoerd: wie drie keer wordt betrapt op downloaden van illegale software, films of muziek, loopt de kans van internet te worden afgesloten. Ook in Groot-Brittannië geldt straks: three strikes and you’re out.

Als de nieuwe regels worden goedgekeurd, wordt het voor de amusementindustrie eenvoudiger om internetgebruikers af te sluiten als ze inbreuk maken op het auteursrecht. Dit tot grote ontzetting van de burgerrechtenorganisaties. Ot van Daalen, directeur van Bits of Freedom: „Dit is een disproportionele maatregel. Het auteursrecht is, met alle respect, maar één recht. Terwijl internet het fundament is van de informatiemaatschappij. Afsluiten of filteren van inhoud op het web is een vorm van censuur, net als de censuur in China of Iran.”

Het Europees Parlement maakt bezwaar tegen een passage in de nieuwe telecomregels dat iemands internetverbinding kan worden afgesloten zonder tussenkomst van een rechter. Dat is ondenkbaar, vindt Tweede Kamerlid Arda Gerkens (SP). „Er moet altijd een justitiële toets zijn voordat je een website of een gebruiker blokkeert. Anders geldt dadelijk het recht van diegene die het hardste schreeuwt.”

Hoe groot is de kans dat Nederlandse internetters straks van het web worden gehaald? Internetters na drie overtredingen offline halen „is voor Nederland niet acceptabel”, schreef staatssecretars Heemskerk (Economische Zaken, PvdA) in juni nog aan de Tweede Kamer.

Downloaden van films en muziek is in Nederland, in tegenstelling tot de meeste andere landen, nu nog niet verboden, omdat er nog een wet op de thuiskopie is. Een download wordt op dit moment beschouwd als een kopie voor eigen gebruik. Daarvoor betaalt de consument bij de aanschaf van blanco cd’s en dvd’s. Maar de thuiskopieregeling loopt op zijn einde: zodra er voldoende legale alternatieven zijn om muziek en films online te kopen, zal het kabinet downloaden strafbaar maken, maakte minister van Justitie Hirsch Ballin vorige week bekend. Uploaden, oftewel het delen van bestanden met anderen, is al wel verboden.

Stichting Brein, de organisatie die internetpiraterij bestrijdt, is succesvol in het uit de lucht halen van torrentsites, de meest populaire manier van downloaden. Er liepen dit jaar juridische procedures tegen Mininova uit Nederland en The Pirate Bay uit Zweden. Op een torrentsite delen internetgebruikers links naar mediabestanden en de websites verdienen veel geld met advertenties. Mininova wordt gerund door vijf Utrechtse studenten die geld verdienen aan de 45 miljoen maandelijkse bezoekers. Beide websites moeten op last van een forse dwangsom links naar illegale kopieën verwijderen.

Tim Kuik, directeur van Stichting Brein, zei eerder al dat hij grote websites wil aanpakken, maar niet van plan is individuele internetters aan te klagen. Kuik is ook geen voorstander van complete afsluiting als straf, zoals in Frankrijk. „Je zou ze ook een beetje kunnen afknijpen, zodat ze in ieder geval niet meer de bandbreedte hebben om bestanden te delen.”

Iemand werkelijk van internet afsluiten is praktisch onuitvoerbaar, zegt SP-kamerlid Gerkens: „Het is onmogelijk om op IP-adres te gaan controleren. Vaak zitten achter één IP-adres meerdere computers, bijvoorbeeld in een bedrijf of studentenhuis. Moet je dan alle gebruikers gaan blokkeren?”

Downloaden verbieden of internetters afsluiten heeft geen zin, zegt Ot van Daalen van Bits of Freedom: „Het verleden bewijst dat strengere maatregelen tegen filesharing niet geholpen hebben. Er komen nieuwe methoden bij. Je kunt de controle van je internetactiviteiten eenvoudig omzeilen.”

Grote internetaanbieders als KPN, Ziggo en UPC bezweren dat ze internetgebruikers niet in de gaten houden of hun capaciteit ‘afknijpen’. Ze geven alleen informatie door, zonder te letten op de inhoud. En ze staan zeker niet te springen om meer controletaken. „We gaan geen eigen rechter spelen”, zegt kabelmaatschappij Ziggo. Wel houden providers zich aan de regeling die ze verplicht websites die haat zaaien of kinderporno verspreiden in overleg met justitie uit de lucht te halen.

In Frankrijk en Groot-Brittannië hebben internetaanbieders gewaarschuwd dat internettoegang een stuk duurder wordt als zij moeten gaan bijhouden wie zich met illegaal downloaden bezighoudt.

Volgens de amusementsindustrie vormen illegale downloads een ernstige belemmering voor het legaal aanbieden van films en muziek via internet. Tegen gratis aanbod valt niet te concurreren, stelt de NVPI, die de Nederlandse branche vertegenwoordigt.

Maar uit onafhankelijke onderzoeken, zoals het TNO-rapport Ups & Downs, blijkt dat de amusementsindustrie het de afgelopen jaren nog niet eens zo slecht heeft gedaan. De onderzoekers stellen dat de industrie zich probeert vast te klampen aan verouderde verdienmodellen, uit de tijd dat liedjes alleen per album en niet per stuk verkocht werden. Een goede betaalde dienst, bewijst de iTunes-winkel van Apple, kan wel degelijk een aantrekkelijk alternatief zijn voor schimmige websites met slechte kopieën.

Naar verwachting valt het definitieve besluit over de nieuwe Europese telecomregels rond de jaarwisseling. De platenmaatschappijen en filmproducenten voeren de druk in Brussel op. Ze kunnen nu een belangrijke doorbraak forceren in de bestrijding van internetpiraterij. En ze hopen dat strengere regels elders net zo zullen uitpakken als in Zweden: daar is sinds het verscherpen van de regels tegen illegaal bestanden uitwisselen de omzet van cd’s vanaf begin dit jaar weer gestegen.

Amendement 138

Het Europees Parlement en de 27 lidstaten steggelen nog over één onderdeel van de nieuwe Europese telecomregels: Amendement 138. Met de paar honderd woorden die het amendement telt, wilde het Europees Parlement de burger verzekeren dat zijn internetverbinding niet kan worden afgesloten zonder een rechterlijke toetsing vooraf. De lidstaten zijn tegen zo’n expliciete eis voor een juridische uitspraak.

De ophef rond de nieuwe Franse anti-downloadwet spoorden het Europees Parlement, dat zich graag ziet als beschermer van de rechten van consumenten, aan om amendement 138 aan het telecompakket toe te voegen. De Europese Raad ging daar echter niet mee akkoord en stelde een compromis voor. Redelijk onverwachts hield het parlement voet bij stuk: het koos voor het eigen amendement en blokkeerde daarmee het hele telecompakket.

Inmiddels is de tekst van het amendement afgezwakt. Gerechtelijke toetsing vooraf lijkt juridisch niet haalbaar: het Europees Parlement kan dat niet eisen van de individuele lidstaten. Het Parlement lijkt nu alsnog akkoord te gaan met een compromis, om het telecompakket te redden.

Frankrijk, Groot-Brittannië en Zweden lopen in EU voorop met aanpak van illegaal downloaden

Drie EU-landen lopen voorop in het vervolgen van mensen die films en muziek downloaden zonder daarvoor te betalen.

De meest beruchte anti-piraterijwet is vorige maand in Frankrijk ingevoerd. Daar krijgt een nieuw op te richten agentschap, Hadopi, de opdracht om internetgebruikers op te sporen die illegaal downloaden. Overtreders krijgen twee keer een waarschuwing: de eerste keer per e-mail, de tweede keer per aangetekende brief. Als ze voor de derde keer worden betrapt, kan hun internetverbinding voor maximaal een jaar worden afgesloten. Tegelijk kunnen internetpiraten een boete krijgen van 1.500 euro, of in geval van recidive het dubbele. Hadopi mag de waarschuwingen sturen, maar alleen een rechter kan boetes opleggen en de downloader afsnijden van internet. Die voorwaarde is in de tweede versie van de wet gekomen, nadat de eerste versie door het Franse constitutionele hof werd verworpen. Begin volgend jaar kunnen de eerste waarschuwingen worden verstuurd. Volgens de krant La Tribune verwacht Parijs 50.000 gevallen per jaar.

Vorige week volgde het Verenigd Koninkrijk. De Britse minister van Economische Zaken Peter Mandelson kondigde voor 2011 een vergelijkbare wet aan, die tevens het principe three strikes and your out volgt: eerst twee waarschuwingen, daarna wordt je internetverbinding verbroken. Mandelson zei dat bestraffen „slechts een deel van de oplossing blijft”. De muziek- en filmindustrie zal tegelijk goedkopere en betere manieren moeten bedenken om legale downloads aan te bieden.

In april voerde Zweden een anti-piraterijwet in die auteursrechthebbenden het recht geeft om de persoonsgegevens van webpiraten te weten te komen. In Zweden ligt het initiatief voor vervolging dus niet bij een overheidsinstantie, maar bij artiesten of hun vertegenwoordigers. Het Zweedse Hooggerechtshof gaf vorige week vijf uitgeverijen van luisterboeken gelijk in een zaak tegen internetprovider ePhone. Een van de klanten van ePhone had zonder toestemming 27 luisterboeken op zijn server geplaatst. De provider moet de uitgever nu de gegevens van de klant geven.

Achtergrond, Censuur en controle, Internet & politiek, NRC Handelsblad, nrc.next

De nieuwe muur is een cybermuur

Grenzeloos web wordt alom betwist territorium

De onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting op internet groeit. Wie is daar verantwoordelijk voor? Autoritaire regimes? Of de softwaremakers?

Rotterdam, 30 juni. Als het aan de kritische Chinese kunstenaar Ai Weiwei ligt, is het morgen stil op de Chinese digitale snelweg. De ontwerper van het Olympische ‘Vogelnest’-stadion heeft opgeroepen tot een 24-uursboycot van het internet op 1 juli. Dan wordt het omstreden internetfilter Green Dam verplicht op nieuwe pc’s, dat controleert of bezochte websites pornografie en politiek gevoelig materiaal bevatten. De boycot is een stil protest tegen de groeiende onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting op internet.

Maar ‘netizens’ (internetburgers) staan niet meer alleen. Ook buiten de virtuele wereld wordt steeds meer geprobeerd om internetcensuur te bestrijden. De vraag is wie er verantwoordelijk moet worden gesteld: de veelal autoritaire regimes van de landen waar internetcensuur plaatsvindt – of de bedrijven die de techniek leveren.

Doorgaan met lezen “De nieuwe muur is een cybermuur”

Achtergrond, Internet & politiek, NRC Handelsblad, nrc.next

Zes tips om online campagne te voeren voor het Europees Parlement

Voer de strijd om Europa à la Obama

Rotterdam, 9 april. Als Barack Obama het kan, waarom Hans van Baalen dan niet, of Dennis de Jong? De Amerikaanse president heeft in zijn verkiezingscampagne vorig jaar veel nieuwe kiezers weten te bereiken via internet. Sommige bloggers, zoals Ariana Huffington van het invloedrijke linkse weblog The Huffington Post, zeggen zelfs dat Obama president is geworden dankzij zijn gelikte onlinecampagne. Het is opgevallen, ook in Europa. Microblogsite Twitter kreeg er de afgelopen weken flink wat kandidaat-Europarlementariërs bij en YouTube wordt gevuld met partijfilmpjes. In juni zijn de verkiezingen voor het Europees Parlement, traditioneel een stembusgang die niet veel belangstelling krijgt. Wat kunnen kandidaat-Europarlementariërs leren van Obama om ‘Europa’ aantrekkelijker te maken?

Zorg dat je overal aanwezig bent

Het aantal sociale netwerksites (zie inzet Web 2.0) is de laatste jaren flink gegroeid. De nu immens populaire sites YouTube (video), Twitter (berichten van maximaal 140 tekens) en Hyves (contact met vrienden onderhouden via berichten en foto’s) bestonden niet eens bij de vorige Europese verkiezingen, vijf jaar geleden. Facebook en MySpace stonden nog in de kinderschoenen. Naast de algemene netwerksites zijn er ook varianten met een specifieke doelgroep: netwerksites voor Afro-Amerikanen, jazzliefhebbers, hockeyfans, noem maar op. Volgens An de Jonghe, blogger en auteur van het boek Social Networks Around The World, begreep Obama dat zijn boodschap moest klinken op elk van die sites, omdat die allemaal een andere doelgroep aanspreken.

Herman Beekers, webmaster van de SP, merkt dat de laatste tijd websites als iGoogle en Netvibes in opmars zijn. Op die sites kan de gebruiker zijn eigen startpagina indelen met kleine programmaatjes – zogeheten widgets – die bijvoorbeeld het weer voorspellen of het laatste nieuws tonen. „Naarmate zoiets meer aanslaat, moeten wij met onze boodschap ook op die sites komen”, zegt Beekers. Zo heeft de SP op Hyves een widget met nieuwsberichten over de partij. Andere Hyvers zetten die widget op hun eigen pagina en vervolgens worden de SP-standpunten gratis verspreid.

Gebruik het web om vrijwilligers te werven

Obama’s campagne maakte niet alleen slim gebruik van internet om mensen te informeren, maar vooral om vrijwilligers aan zich te binden. Het kwam voor dat zijn officiële campagneteam aankwam in een staat waar vrijwilligers al weken op eigen houtje bezig waren met activiteiten.

Volgens de campagneleider van GroenLinks, Jaap de Bruijn, is het werven en binden van vrijwilligers het belangrijkste onderdeel van de internetstrategie van zijn partij. „Je kunt zeggen over een politicus: die heeft maar duizend ‘volgers’ op Twitter, die bereikt dus niet veel mensen. Maar het effect is veel groter, omdat die volgers de berichten doorpubliceren. Het werkt als een sneeuwbal.” Het bijzondere van die bottom-up-activiteiten is precies het onvoorspelbare eraan: ze laten zich niet organiseren. Als partij kun je alleen het gereedschap beschikbaar stellen waar mensen zelf een minicampagne mee kunnen voeren, zoals die widgets.

Wees niet bang de controle te verliezen

Web 2.0 bestaat per definitie uit inhoud gemaakt door ‘de man op straat’ en is wars van hiërarchie. Als allerlei vrijwilligers hun eigen minicampagne gaan voeren, kan dat ertoe leiden dat een politicus de controle verliest. Volgens de Belgische blogger De Jonghe is dat een van de redenen waarom in haar land politici nog weinig gebruikmaken van sociale netwerksites. „Ik denk dat veel politici redeneren: mijn mening houd ik eenrichtingsverkeer, dan beheers ik mijn imago.”

GroenLinkser De Bruijn relativeert de angst voor een wildgroei aan bloggers die uit de pas lopen. „In het echte leven heb je dat ook. Een GroenLinks-lid kan op een verjaardag heel goed een andere mening verkondigen dan het partijstandpunt.”

Gebruik video – het is gratis zendtijd

Een video die op internet wordt bekeken is waardevoller dan een reclamespot die op televisie voorbijkomt, omdat in het eerste geval de kijker ervoor gaat zitten – zijn vrienden hebben immers gezegd dat het de moeite waard is. Het voordeel van videowebsite YouTube is dat een filmpje gemakkelijk in een ander weblog op te nemen is (‘embedden’) en – als het goed genoeg is – zich gratis over internet verspreidt.

D66 heeft sinds oktober vorig jaar een kanaal op YouTube. Lijsttrekker Sophie in ’t Veld: „Je kunt de tekst van mijn speeches op het D66-congres wel op een website zetten, maar dat leest geen kip, behalve mijn moeder. Maar die filmpjes, dat is visueel en dus veel toegankelijker.”

Een andere manier om video te gebruiken is door een zogeheten viral te starten, een fenomeen dat vooral in de marketing wordt gebruikt. Mensen worden via e-mail uitgenodigd om op een website de video te bekijken. Meestal wordt het filmpje gepersonaliseerd, zodat de naam van de geadresseerde (ingevuld door de afzender) er onderdeel van uitmaakt. De SP maakt al enkele jaren gebruik van deze techniek, waarbij op het einde van een filmpje de geadresseerde persoonlijk wordt aangesproken om de partij te steunen.

Richt je op de inhoud en houd het lokaal

Wat niet gemakkelijk te kopiëren is door Europese verkiezingscampagnes, is de persoonlijkheidscultus rondom Obama. Partijen sturen in de regel niet hun sprankelendste kandidaat naar Brussel. De ‘charismafactor’ ontbreekt, zegt Ruth Spencer, een Canadese journalist die bij het European Journalism Center in Maastricht verantwoordelijk is voor een groot Europees weblogproject. „Als je geen opzwepende lijsttrekker hebt, richt je dan op de issues. En houd het lokaal. Laat zien dat onderwerpen in het Europees Parlement effect hebben in je achtertuin.”

Ook An de Jonghe benadrukt het belang van thema’s. „Voor de meeste burgers is Europa een ver-van-mijn-bedshow. Je moet je op een aantal thema’s concentreren, zoals landbouw of subsidies. Begin te bloggen over die thema’s, zodat mensen die via zoekmachines naar dat thema zoeken, op je blog terechtkomen.” Ook kan een blog onbekende kandidaten bekendheid geven. „Je stemt nog altijd op mensen. Kiezers willen zich identificeren met personen.”

Je kunt niet alles oplossen met web 2.0

Een goede internetcampagne is geen garantie voor electoraal succes. Ook het Amerikaanse Congreslid Ron Paul, die de Republikeinse presidentskandidaat wilde worden, maakte veelvuldig gebruik van netwerksites. Toch hadden de Republikeinen meer vertrouwen in John McCain. De Jonghe relativeert: „Web 2.0 is niet het antwoord om snel en zonder moeite gekozen te worden.”

D66-lijsttrekker In ’t Veld is op diverse netwerksites te vinden. Ze blogt op haar eigen site, en die stukjes worden door medewerkers doorgeplaatst op Hyves en Facebook. Sinds kort maakt ze gebruik van Twitter. „Het is wel aardig, maar je moet oppassen dat het niet al te oppervlakkig wordt. Je moet je niet blind staren op de techniek. Het heet nieuwe media, het is een middel. Uiteindelijk moet het toch ergens over gaan.”

Van een aantal partijen is op internet nog weinig te vinden over de Europese verkiezingen. De PVV heeft geen kandidaten op Hyves en op Twitter is het tevergeefs zoeken naar VVD-lijsttrekker Hans van Baalen. Dat komt wel, zegt VVD-campagnemanager Boudewijn Revis. „De VVD zal eind april een flinke sprong maken. Volgens mij zijn mensen nu nog helemaal niet bezig met de verkiezingen.”

Web 2.0

Obama’s campagneteam maakte op internet vooral gebruik van sociale netwerksites, oftewel web 2.0. Dit zijn websites waarvan de inhoud vooral wordt aangeleverd door de gebruikers. Voorbeelden zijn Facebook, YouTube, MySpace en Twitter. Het internet bestaat uit tal van kleine clubjes. Obama probeerde elk van die groepjes aan te spreken. De drie hoofddoelen van de internetcampagne waren:

  • de politieke boodschap verspreiden
  • vrijwilligers werven en organiseren
  • financiële donaties werven

Gepubliceerd op 9 april 2009 in nrc.next en NRC Handelsblad.

Achtergrond, Internet & politiek, NRC Handelsblad

Verhagen twittert: ‘Kop koffie met Clinton’

Als een van de gastheren van de Afghanistanconferentie heeft minister Maxime Verhagen (CDA, Buitenlandse Zaken) een drukke dag, maar niet te druk om het Nederlandse publiek te laten meegenieten van ontmoetingen met zijn hoge collega’s. Via zijn persoonlijke pagina op de populaire website Twitter houdt hij al langer zijn ‘volgers’ op de hoogte van wat hij doet door met zijn mobiele telefoon berichten (maximaal 140 tekens) en foto’s naar de pagina te sturen. Ook vanochtend.

„Met Clinton gesproken, kop koffie in de NL delegatiekamer, verder ministers ontvangen”, schreef hij vanochtend. De minister kan niet alle vertegenwoordigers van de ruim zeventig aanwezige landen ontvangen, schreef hij in een antwoord op een van zijn lezers. „Dat zou ondoenlijk zijn, alleen de hoofdgasten president Karzai en dadelijk secretaris-generaal van de VN Ban Ki-Moon.”

Was hij niet zenuwachtig om al die belangrijke mensen te ontvangen? „Nee daar heb ik het vandaag veel te druk voor.” Voor twitteren heeft Verhagen wel tijd. Direct na zijn toespraak liet hij weten dat er „nieuwe energie voelbaar [is] in de zaal over Afghanistan”. Volger Anne de Jong heeft nog wel een tip voor hem: „@MaximeVerhagen je moet wel een beetje opletten en niet de hele tijd twitteren natuurlijk.”

Peter Teffer

Gepubliceerd op 31 maart 2009 in NRC Handelsblad.

Censuur en controle, Nieuws, NRC Handelsblad

Noord-Korea nu ook op Twitter en YouTube

Rotterdam, 18 aug. Het overgrote deel van de bijna 23 miljoen Noord-Koreanen zal er weinig van merken dat Pyongyang sinds afgelopen donderdag, net als andere landen, het internet gebruikt om regeringsbeleid te communiceren. De regering van het Aziatische land is een eigen pagina begonnen op microblogsite Twitter en een kanaal op videosite YouTube met propagandafilmpjes.

Van leider Kim Jong-il, die zichzelf ooit „internetexpert” noemde, is bekend dat hij graag op het net surft, maar de meeste Noord- Koreanen hebben geen geld voor een internetaansluiting of een bezoek aan een internetcafé. Slechts een kleine elite kan een beperkte selectie webpagina’s bekijken.

De boodschap van de nieuwe websites is een bekende en gericht tegen Zuid-Korea en de Verenigde Staten. Volgens een van de Twitter-berichtjes is de Zuid-Koreaanse regering „een hoer” van de VS. De Twitter-pagina had vanmiddag bijna 6.500 abonnees.

Ook in Zuid-Korea is het internet niet volledig vrij. Ongeveer 65 (pro-)Noord-Koreaanse websites worden geblokkeerd omdat de inhoud schadelijk wordt bevonden voor de nationale veiligheid van het land. Een woordvoerder van de commissie die beslist over de toegankelijkheid van websites, kon tegenover persbureau AP nog niet bevestigen dat de nieuwste Noord-Koreaanse pagina’s ook zullen worden geblokkeerd.

Gepubliceerd op 18 augustus 2010 in NRC Handelsblad.

Achtergrond, Censuur en controle, Internet & politiek, NRC Handelsblad, nrc.next

Toenemend aantal bloggers in cel

Autoritaire regeringen proberen sfeer van angst te creëren en ‘die tactiek werkt’

Door het uitdragen van meningen nemen bloggers een belangrijke positie in. Hoe effectiever zij dat doen, hoe vaker autoritaire regimes hen aanpakken.

Rotterdam. De eerste vijf jaar van deze eeuw zat Huang Qi in de gevangenis nadat hij kritiek op de Chinese regering had geuit op zijn website. Toch heeft hij van zijn straf niet veel ‘geleerd’. Op de website http://www.64Tianwang.com, opgericht door Huang, verscheen na de aardbeving in de provincie Sichuan van vorige maand kritiek op de manier waarop de Chinese regering omgaat met internationale hulp voor de slachtoffers. Huang werd vorige week gearresteerd en is beschuldigd van „het in bezit hebben van staatsgeheimen”.

Huang is zeker niet de enige. In 2007 zijn wereldwijd zeker drie keer zoveel bloggers gearresteerd als in het jaar daarvoor. Dat schrijven onderzoekers van de University of Washington in Seattle, in het deze maand verschenen World Information Access (WIA)-rapport. Samen met zijn studenten doorzocht communicatiedocent Phil Howard met de zoekmachines Google en LexisNexis nieuwsberichten, weblogs, academische artikelen en andere websites. Ze telden sinds 2003 64 arrestaties van bloggers, waarvan 36 vorig jaar. Howard vermoedt dat het werkelijke aantal nog veel hoger ligt. Bijna alle gevallen kwamen uit het Midden-Oosten en Azië.

Doorgaan met lezen “Toenemend aantal bloggers in cel”

Censuur en controle, Internet & politiek, Nieuws, NRC Handelsblad

Nu werkt ook het internet niet meer in Birma, door ‘een kabelbeschadiging’

Rotterdam, 28 sept. Het lijkt erop dat de Birmese junta het internet heeft afgesloten. Internetcafés zijn gesloten en de helpdesk van de belangrijkste provider beantwoordt geen telefoontjes, meldt het persbureau Reuters.

„Het internet werkt niet omdat een kabel onder water is beschadigd”, verklaarde een functionaris van het Birmese telecombedrijf Myanmar Post en Telecom aan het AFP. Het staatsbedrijf is één van de twee internetproviders in het land. Volgens onderzoek van het gezaghebbende OpenNet Initiative is het Birmese internet niet erg stabiel. Vorig jaar had heel Birma vier dagen geen internet, ook door een „beschadiging aan een kabel in zee”.

Doorgaan met lezen “Nu werkt ook het internet niet meer in Birma, door ‘een kabelbeschadiging’”