Achtergrond, Censuur en controle, NRC Handelsblad, nrc.next

Australië werkt aan een internetfilter

Zwarte lijst met verboden sites

Het internetfilter moet sites met ‘obscene’ en ‘criminele’ inhoud blokkeren. Google is tegen het plan. En Australiërs gaan morgen de straat op om te protesteren.

Wie het internet probeert te controleren, krijgt de webgemeenschap op zijn dak. De Australische minister Stephen Conroy (Communicatie) is de vijand van de internetcommunity geworden met zijn plan om een filter in te stellen om sites met „obscene” en „criminele” inhoud te blokkeren. Een zoekopdracht naar zijn naam levert inmiddels als tweede resultaat op: ‘Stephen Conroy: Minister for Fascism’. Deze week keerden de Amerikaanse internetbedrijven Google en Yahoo zich tegen het plan en morgen gaan Australiërs de straat op om te protesteren tegen het intetnetfilter.

Doorgaan met lezen “Australië werkt aan een internetfilter”

Achtergrond, Censuur en controle, NRC Handelsblad

De nieuwe grenzen op het internet

Door onze redacteuren Oscar Garschagen en Peter Teffer

Internet is minder vrij dan goeroes en grondleggers wilden. Het medium wordt beteugeld door autoritaire regimes zoals in China.

SHANGHAI/ROTTERDAM, 30 JAN. De Chinese Amerika-watcher mag graag provoceren. „Waarom moet er in de hele wereld maar één soort, door de VS gedomineerd internet zijn”, zegt professor Zha Daojiong (48) van de School voor Internationale Studies in Peking.

Hij laakt de Amerikaanse dubbelhartigheid: „Jarenlang doet Google hier zaken en opeens is het bedrijf bevangen door die Amerikaanse zendingsdrift.” Google dreigt met vertrek uit China, omdat het bedrijf niet langer wil meewerken aan de censuur. De kwestie is hoog opgelopen en vertroebelt zelfs de relatie tussen de twee grootmachten.

Doorgaan met lezen “De nieuwe grenzen op het internet”

Achtergrond, NRC Handelsblad, Superhelden

Spider-Man kwam voort uit groepsproces

Zaak tussen Marvel en kinderen tekenaar Kirby kan invloed hebben op stripverfilmingen

Wie was de ‘bedenker’ van striphelden Spider-Man en de Fantastic Four? Tekenaar Kirby deed afstand van zijn rechten, maar zijn kinderen eisen geld bij Marvel.

Rotterdam, 18 jan. Een puber met de krachten van een spin, mutanten die in ijs veranderen en een wetenschapper die ook een groen monster is? Niemand had in de jaren zestig van de vorige eeuw kunnen bedenken dat de personages uit de weggooistrips van uitgeverij Marvel Comics veertig jaar later miljoenen euro’s zouden opleveren aan verfilmingen en merchandise. Hadden de makers dat geweten, dan waren er waarschijnlijk wel duidelijker afspraken gemaakt over de auteursrechten. En dan zou er nu geen ruzie zijn tussen Marvel en de nabestaanden van een van zijn meest invloedrijke tekenaars, Jack Kirby.

Doorgaan met lezen “Spider-Man kwam voort uit groepsproces”

Achtergrond, NRC Handelsblad, Superhelden

Einde voor Spinneman

Door Peter Teffer

Spider-Man ligt er halfdood bij. Zijn masker is gescheurd, overal sijpelt bloed uit zijn lichaam. Een toepasselijke omslag voor de laatste Nederlandstalige editie van de superheldenserie, die afgelopen maand verscheen. Na dertig jaar vrijwel onafgebroken te zijn verschenen, is het in Nederland afgelopen met de avonturen van de man die zijn krachten kreeg door een beet van een radioactieve spin.

Tussen 1966 en 1976 verschenen er al avonturen van Spinneman, de X-Mannen, de Vier Verdedigers en de Wrekers. Maar in 1979 begon uitgeverij Juniorpress met een reeks vertalingen van superheldenstrips van de Amerikaanse uitgeverij Marvel, die sindsdien vrijwel elke maand in het Nederlands verschenen. Deze uitgaven (zonder de nu knullig klinkende vertalingen van namen) waren voor veel lezers de eerste kennismaking met superhelden-comics, te koop in boekhandel, sigarenwinkel en supermarkt. De originele Amerikaanse edities kochten ze later in stripspeciaalzaken. Toch bleven veel lezers de Nederlandstalige comics kopen. Uit verzamelwoede, nostalgie en vooral vanwege de community avant la lettre waar lezers van Juniorpress toe hoorden. De Juniorpress-edities kenden een levendige brievenrubriek, waarin lezers filosofeerden over de diepere betekenis van de rassenhaat tegen mutanten, twistten over de vraag of tekenaar Bill Sienkiewicz belabberd of briljant was en vertalers wezen op opmerkelijke vertalingen. Een van de vertalers maakte zich bij de lezers onsterfelijk door het poëtische „So be it” te verbasteren tot „Mij best”. Drie jaar geleden leek er een einde te komen aan de superheldencomics in Nederland. Juniorpress zag er geen heil meer in. De populairste helden werd gered door uitgeverij Z-Press. Tijdelijk.

Want hoewel Marvel sinds 2000 in de bios succes na succes scoort, heeft zich dat niet vertaald naar extra lezers. „De economische crisis doet momenteel de verkochte oplages nog verder dalen”, zegt uitgever Robert van Ginhoven van Z-Press op het internetforum weeklydose.com. Maar… Spider-Man-vertaler Olav Beemer schrijft op hetzelfde forum dat „iemand met hart voor de Nederlandse superheldencomics” een doorstart onderzoekt. Superhelden zijn taai.

Gepubliceerd op 1 december 2009 in NRC Handelsblad.

Achtergrond, Downloaden, NRC Handelsblad

Niet alleen rechter mag EU-burger verbannen van web

Binnen de Europese Unie is na langdurige onderhandelingen een compromis tot stand gekomen over de rechten van burgers in telecommunicatie.

Rotterdam, 6 nov. De positie van de Europese internetgebruiker is deze week verbeterd, maar op hoeveel bescherming van de Europese Unie de webburger precies kan rekenen, is nog onduidelijk. Ook zijn de rechten van consumenten van telecomdiensten over het algemeen versterkt.

In de nacht van woensdag op donderdag bereikten 27 afgevaardigde Europarlementariërs en de Raad van Ministers – die de 27 lidstaten vertegenwoordigt – na vijf uur overleggen een akkoord over nieuwe telecomregels. Over de meeste maatregelen was iedereen het al lang eens, zoals het recht om binnen een dag van telefoonaanbieder te veranderen en het recht geïnformeerd te worden als een bedrijf onzorgvuldig met persoonlijke gegevens is omgegaan.

Doorgaan met lezen “Niet alleen rechter mag EU-burger verbannen van web”

Achtergrond, Downloaden

Internetpiraat voor straf van het web of niet?

Debat EU-regels illegale download

Door onze redacteuren Marc Hijink en Peter Teffer

Europa wil internetpiraterij strenger aanpakken. Frankrijk en Duitsland willen illegale downloaders afsluiten van het internet. Kan dat hier straks ook?

Rotterdam, 2 nov. Even naar Mininova of The Pirate Bay surfen om een gekopieerde film of een cd te downloaden kan elke Nederlandse internetter nu nog doen zonder erover na te denken. Wie komt er achter en – belangrijker – wie doet er wat aan als je met je snelle verbinding half Hollywood naar de harde schijf kopieert?

Straks mag het niet meer, maakte het kabinet vrijdag bekend: downloaden van gekopieerde films en muziek wordt verboden, net als in de rest van Europa.

De muziek- en filmindustrie geven online ruilnetwerken de schuld van het inzakken van hun omzet: eerst Napster, toen Kazaa en nu torrentsites, waar veel links naar illegale kopieën te vinden zijn. Via een intensieve lobby probeert de branche de Europese autoriteiten strengere regels op te laten leggen tegen het delen van bestanden via internet.

In Brussel buigen Europarlementariërs zich deze week over nieuwe telecomregels. Onderdeel daarvan is de strengere aanpak van internetpiraterij. Frankrijk heeft al een wet ingevoerd: wie drie keer wordt betrapt op downloaden van illegale software, films of muziek, loopt de kans van internet te worden afgesloten. Ook in Groot-Brittannië geldt straks: three strikes and you’re out.

Als de nieuwe regels worden goedgekeurd, wordt het voor de amusementindustrie eenvoudiger om internetgebruikers af te sluiten als ze inbreuk maken op het auteursrecht. Dit tot grote ontzetting van de burgerrechtenorganisaties. Ot van Daalen, directeur van Bits of Freedom: „Dit is een disproportionele maatregel. Het auteursrecht is, met alle respect, maar één recht. Terwijl internet het fundament is van de informatiemaatschappij. Afsluiten of filteren van inhoud op het web is een vorm van censuur, net als de censuur in China of Iran.”

Het Europees Parlement maakt bezwaar tegen een passage in de nieuwe telecomregels dat iemands internetverbinding kan worden afgesloten zonder tussenkomst van een rechter. Dat is ondenkbaar, vindt Tweede Kamerlid Arda Gerkens (SP). „Er moet altijd een justitiële toets zijn voordat je een website of een gebruiker blokkeert. Anders geldt dadelijk het recht van diegene die het hardste schreeuwt.”

Hoe groot is de kans dat Nederlandse internetters straks van het web worden gehaald? Internetters na drie overtredingen offline halen „is voor Nederland niet acceptabel”, schreef staatssecretars Heemskerk (Economische Zaken, PvdA) in juni nog aan de Tweede Kamer.

Downloaden van films en muziek is in Nederland, in tegenstelling tot de meeste andere landen, nu nog niet verboden, omdat er nog een wet op de thuiskopie is. Een download wordt op dit moment beschouwd als een kopie voor eigen gebruik. Daarvoor betaalt de consument bij de aanschaf van blanco cd’s en dvd’s. Maar de thuiskopieregeling loopt op zijn einde: zodra er voldoende legale alternatieven zijn om muziek en films online te kopen, zal het kabinet downloaden strafbaar maken, maakte minister van Justitie Hirsch Ballin vorige week bekend. Uploaden, oftewel het delen van bestanden met anderen, is al wel verboden.

Stichting Brein, de organisatie die internetpiraterij bestrijdt, is succesvol in het uit de lucht halen van torrentsites, de meest populaire manier van downloaden. Er liepen dit jaar juridische procedures tegen Mininova uit Nederland en The Pirate Bay uit Zweden. Op een torrentsite delen internetgebruikers links naar mediabestanden en de websites verdienen veel geld met advertenties. Mininova wordt gerund door vijf Utrechtse studenten die geld verdienen aan de 45 miljoen maandelijkse bezoekers. Beide websites moeten op last van een forse dwangsom links naar illegale kopieën verwijderen.

Tim Kuik, directeur van Stichting Brein, zei eerder al dat hij grote websites wil aanpakken, maar niet van plan is individuele internetters aan te klagen. Kuik is ook geen voorstander van complete afsluiting als straf, zoals in Frankrijk. „Je zou ze ook een beetje kunnen afknijpen, zodat ze in ieder geval niet meer de bandbreedte hebben om bestanden te delen.”

Iemand werkelijk van internet afsluiten is praktisch onuitvoerbaar, zegt SP-kamerlid Gerkens: „Het is onmogelijk om op IP-adres te gaan controleren. Vaak zitten achter één IP-adres meerdere computers, bijvoorbeeld in een bedrijf of studentenhuis. Moet je dan alle gebruikers gaan blokkeren?”

Downloaden verbieden of internetters afsluiten heeft geen zin, zegt Ot van Daalen van Bits of Freedom: „Het verleden bewijst dat strengere maatregelen tegen filesharing niet geholpen hebben. Er komen nieuwe methoden bij. Je kunt de controle van je internetactiviteiten eenvoudig omzeilen.”

Grote internetaanbieders als KPN, Ziggo en UPC bezweren dat ze internetgebruikers niet in de gaten houden of hun capaciteit ‘afknijpen’. Ze geven alleen informatie door, zonder te letten op de inhoud. En ze staan zeker niet te springen om meer controletaken. „We gaan geen eigen rechter spelen”, zegt kabelmaatschappij Ziggo. Wel houden providers zich aan de regeling die ze verplicht websites die haat zaaien of kinderporno verspreiden in overleg met justitie uit de lucht te halen.

In Frankrijk en Groot-Brittannië hebben internetaanbieders gewaarschuwd dat internettoegang een stuk duurder wordt als zij moeten gaan bijhouden wie zich met illegaal downloaden bezighoudt.

Volgens de amusementsindustrie vormen illegale downloads een ernstige belemmering voor het legaal aanbieden van films en muziek via internet. Tegen gratis aanbod valt niet te concurreren, stelt de NVPI, die de Nederlandse branche vertegenwoordigt.

Maar uit onafhankelijke onderzoeken, zoals het TNO-rapport Ups & Downs, blijkt dat de amusementsindustrie het de afgelopen jaren nog niet eens zo slecht heeft gedaan. De onderzoekers stellen dat de industrie zich probeert vast te klampen aan verouderde verdienmodellen, uit de tijd dat liedjes alleen per album en niet per stuk verkocht werden. Een goede betaalde dienst, bewijst de iTunes-winkel van Apple, kan wel degelijk een aantrekkelijk alternatief zijn voor schimmige websites met slechte kopieën.

Naar verwachting valt het definitieve besluit over de nieuwe Europese telecomregels rond de jaarwisseling. De platenmaatschappijen en filmproducenten voeren de druk in Brussel op. Ze kunnen nu een belangrijke doorbraak forceren in de bestrijding van internetpiraterij. En ze hopen dat strengere regels elders net zo zullen uitpakken als in Zweden: daar is sinds het verscherpen van de regels tegen illegaal bestanden uitwisselen de omzet van cd’s vanaf begin dit jaar weer gestegen.

Amendement 138

Het Europees Parlement en de 27 lidstaten steggelen nog over één onderdeel van de nieuwe Europese telecomregels: Amendement 138. Met de paar honderd woorden die het amendement telt, wilde het Europees Parlement de burger verzekeren dat zijn internetverbinding niet kan worden afgesloten zonder een rechterlijke toetsing vooraf. De lidstaten zijn tegen zo’n expliciete eis voor een juridische uitspraak.

De ophef rond de nieuwe Franse anti-downloadwet spoorden het Europees Parlement, dat zich graag ziet als beschermer van de rechten van consumenten, aan om amendement 138 aan het telecompakket toe te voegen. De Europese Raad ging daar echter niet mee akkoord en stelde een compromis voor. Redelijk onverwachts hield het parlement voet bij stuk: het koos voor het eigen amendement en blokkeerde daarmee het hele telecompakket.

Inmiddels is de tekst van het amendement afgezwakt. Gerechtelijke toetsing vooraf lijkt juridisch niet haalbaar: het Europees Parlement kan dat niet eisen van de individuele lidstaten. Het Parlement lijkt nu alsnog akkoord te gaan met een compromis, om het telecompakket te redden.

Frankrijk, Groot-Brittannië en Zweden lopen in EU voorop met aanpak van illegaal downloaden

Drie EU-landen lopen voorop in het vervolgen van mensen die films en muziek downloaden zonder daarvoor te betalen.

De meest beruchte anti-piraterijwet is vorige maand in Frankrijk ingevoerd. Daar krijgt een nieuw op te richten agentschap, Hadopi, de opdracht om internetgebruikers op te sporen die illegaal downloaden. Overtreders krijgen twee keer een waarschuwing: de eerste keer per e-mail, de tweede keer per aangetekende brief. Als ze voor de derde keer worden betrapt, kan hun internetverbinding voor maximaal een jaar worden afgesloten. Tegelijk kunnen internetpiraten een boete krijgen van 1.500 euro, of in geval van recidive het dubbele. Hadopi mag de waarschuwingen sturen, maar alleen een rechter kan boetes opleggen en de downloader afsnijden van internet. Die voorwaarde is in de tweede versie van de wet gekomen, nadat de eerste versie door het Franse constitutionele hof werd verworpen. Begin volgend jaar kunnen de eerste waarschuwingen worden verstuurd. Volgens de krant La Tribune verwacht Parijs 50.000 gevallen per jaar.

Vorige week volgde het Verenigd Koninkrijk. De Britse minister van Economische Zaken Peter Mandelson kondigde voor 2011 een vergelijkbare wet aan, die tevens het principe three strikes and your out volgt: eerst twee waarschuwingen, daarna wordt je internetverbinding verbroken. Mandelson zei dat bestraffen „slechts een deel van de oplossing blijft”. De muziek- en filmindustrie zal tegelijk goedkopere en betere manieren moeten bedenken om legale downloads aan te bieden.

In april voerde Zweden een anti-piraterijwet in die auteursrechthebbenden het recht geeft om de persoonsgegevens van webpiraten te weten te komen. In Zweden ligt het initiatief voor vervolging dus niet bij een overheidsinstantie, maar bij artiesten of hun vertegenwoordigers. Het Zweedse Hooggerechtshof gaf vorige week vijf uitgeverijen van luisterboeken gelijk in een zaak tegen internetprovider ePhone. Een van de klanten van ePhone had zonder toestemming 27 luisterboeken op zijn server geplaatst. De provider moet de uitgever nu de gegevens van de klant geven.

Achtergrond, Internet & economie, nrc.next

Cyberdieven stelen steeds vernuftiger, zegt internetbedrijf Cisco

Een internetcrimineel kan met relatief weinig technische kennis tussen 3.500 en 7.000 euro per week verdienen. Dat blijkt uit een dinsdag verschenen verslag van Cisco.

Rotterdam. Een vriend op Facebook voegt een bericht toe met een interessant ogende link. Je klikt erop, want je vertrouwt hem. Helaas is niet je Facebook-vriend, maar een internetcrimineel verantwoordelijk voor het bericht. De link leidt naar een website die een programmaatje op je computer installeert. Dat stuurt je bankgegevens en creditcardnummers door naar de cybercrimineel.

Gebruikers van sociale netwerksites als Facebook en Twitter zijn niet meer veilig voor phishing, een vorm van internetfraude waarbij slachtoffers naar sites worden gelokt die persoonlijke gegevens stelen. Cybercriminelen gaan daarbij steeds vernuftiger te werk, blijkt uit een deze week gepubliceerd rapport van Cisco, een Amerikaanse fabrikant van netwerkapparatuur.

Doorgaan met lezen “Cyberdieven stelen steeds vernuftiger, zegt internetbedrijf Cisco”

Achtergrond, Censuur en controle, Internet & politiek, NRC Handelsblad, nrc.next

De nieuwe muur is een cybermuur

Grenzeloos web wordt alom betwist territorium

De onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting op internet groeit. Wie is daar verantwoordelijk voor? Autoritaire regimes? Of de softwaremakers?

Rotterdam, 30 juni. Als het aan de kritische Chinese kunstenaar Ai Weiwei ligt, is het morgen stil op de Chinese digitale snelweg. De ontwerper van het Olympische ‘Vogelnest’-stadion heeft opgeroepen tot een 24-uursboycot van het internet op 1 juli. Dan wordt het omstreden internetfilter Green Dam verplicht op nieuwe pc’s, dat controleert of bezochte websites pornografie en politiek gevoelig materiaal bevatten. De boycot is een stil protest tegen de groeiende onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting op internet.

Maar ‘netizens’ (internetburgers) staan niet meer alleen. Ook buiten de virtuele wereld wordt steeds meer geprobeerd om internetcensuur te bestrijden. De vraag is wie er verantwoordelijk moet worden gesteld: de veelal autoritaire regimes van de landen waar internetcensuur plaatsvindt – of de bedrijven die de techniek leveren.

Doorgaan met lezen “De nieuwe muur is een cybermuur”

Achtergrond, Internet & economie, NRC Handelsblad, nrc.next

Londen staat meegluren adverteerders toe, Brussel eist actie

Heel toevallig die advertentie

Door Jan Benjamin en Peter Teffer

Het bedrijf Phorm laat adverteerders ongemerkt meegluren op internet. Londen is akkoord. Brussel vindt dat internetters toestemming moeten geven.

Amsterdam. Britse internetgebruikers die zich zorgen maken over hun privacy, vinden voorlopig meer bescherming bij de EU in Brussel dan in hun eigen land. Van ‘Londen’ mogen adverteerders namelijk meegluren met consumenten op het web, van ‘Brussel’ niet.

Uiterlijk zondag moet de regering in Londen reageren op kritiek van de Europese Commissie dat zij Europese privacyregels schendt. Maar dat antwoord komt er waarschijnlijk niet. De regering in Londen vindt de eigen wetten voor gegevensbescherming afdoende, net als het toezicht daarop. Met dat argument legden de Britten in mei al een petitie naast zich neer van 21.000 Britse internetgebruikers onder wie Sir Tim Berners-Lee, de uitvinder van het world wide web. Als de Britse regering zijn privacywetgeving niet aanpast, kan de Commissie dat uiteindelijk proberen af te dwingen bij het Europese Hof van Justitie.

Doorgaan met lezen “Londen staat meegluren adverteerders toe, Brussel eist actie”

Achtergrond, Internet & politiek, NRC Handelsblad, nrc.next

Zes tips om online campagne te voeren voor het Europees Parlement

Voer de strijd om Europa à la Obama

Rotterdam, 9 april. Als Barack Obama het kan, waarom Hans van Baalen dan niet, of Dennis de Jong? De Amerikaanse president heeft in zijn verkiezingscampagne vorig jaar veel nieuwe kiezers weten te bereiken via internet. Sommige bloggers, zoals Ariana Huffington van het invloedrijke linkse weblog The Huffington Post, zeggen zelfs dat Obama president is geworden dankzij zijn gelikte onlinecampagne. Het is opgevallen, ook in Europa. Microblogsite Twitter kreeg er de afgelopen weken flink wat kandidaat-Europarlementariërs bij en YouTube wordt gevuld met partijfilmpjes. In juni zijn de verkiezingen voor het Europees Parlement, traditioneel een stembusgang die niet veel belangstelling krijgt. Wat kunnen kandidaat-Europarlementariërs leren van Obama om ‘Europa’ aantrekkelijker te maken?

Zorg dat je overal aanwezig bent

Het aantal sociale netwerksites (zie inzet Web 2.0) is de laatste jaren flink gegroeid. De nu immens populaire sites YouTube (video), Twitter (berichten van maximaal 140 tekens) en Hyves (contact met vrienden onderhouden via berichten en foto’s) bestonden niet eens bij de vorige Europese verkiezingen, vijf jaar geleden. Facebook en MySpace stonden nog in de kinderschoenen. Naast de algemene netwerksites zijn er ook varianten met een specifieke doelgroep: netwerksites voor Afro-Amerikanen, jazzliefhebbers, hockeyfans, noem maar op. Volgens An de Jonghe, blogger en auteur van het boek Social Networks Around The World, begreep Obama dat zijn boodschap moest klinken op elk van die sites, omdat die allemaal een andere doelgroep aanspreken.

Herman Beekers, webmaster van de SP, merkt dat de laatste tijd websites als iGoogle en Netvibes in opmars zijn. Op die sites kan de gebruiker zijn eigen startpagina indelen met kleine programmaatjes – zogeheten widgets – die bijvoorbeeld het weer voorspellen of het laatste nieuws tonen. „Naarmate zoiets meer aanslaat, moeten wij met onze boodschap ook op die sites komen”, zegt Beekers. Zo heeft de SP op Hyves een widget met nieuwsberichten over de partij. Andere Hyvers zetten die widget op hun eigen pagina en vervolgens worden de SP-standpunten gratis verspreid.

Gebruik het web om vrijwilligers te werven

Obama’s campagne maakte niet alleen slim gebruik van internet om mensen te informeren, maar vooral om vrijwilligers aan zich te binden. Het kwam voor dat zijn officiële campagneteam aankwam in een staat waar vrijwilligers al weken op eigen houtje bezig waren met activiteiten.

Volgens de campagneleider van GroenLinks, Jaap de Bruijn, is het werven en binden van vrijwilligers het belangrijkste onderdeel van de internetstrategie van zijn partij. „Je kunt zeggen over een politicus: die heeft maar duizend ‘volgers’ op Twitter, die bereikt dus niet veel mensen. Maar het effect is veel groter, omdat die volgers de berichten doorpubliceren. Het werkt als een sneeuwbal.” Het bijzondere van die bottom-up-activiteiten is precies het onvoorspelbare eraan: ze laten zich niet organiseren. Als partij kun je alleen het gereedschap beschikbaar stellen waar mensen zelf een minicampagne mee kunnen voeren, zoals die widgets.

Wees niet bang de controle te verliezen

Web 2.0 bestaat per definitie uit inhoud gemaakt door ‘de man op straat’ en is wars van hiërarchie. Als allerlei vrijwilligers hun eigen minicampagne gaan voeren, kan dat ertoe leiden dat een politicus de controle verliest. Volgens de Belgische blogger De Jonghe is dat een van de redenen waarom in haar land politici nog weinig gebruikmaken van sociale netwerksites. „Ik denk dat veel politici redeneren: mijn mening houd ik eenrichtingsverkeer, dan beheers ik mijn imago.”

GroenLinkser De Bruijn relativeert de angst voor een wildgroei aan bloggers die uit de pas lopen. „In het echte leven heb je dat ook. Een GroenLinks-lid kan op een verjaardag heel goed een andere mening verkondigen dan het partijstandpunt.”

Gebruik video – het is gratis zendtijd

Een video die op internet wordt bekeken is waardevoller dan een reclamespot die op televisie voorbijkomt, omdat in het eerste geval de kijker ervoor gaat zitten – zijn vrienden hebben immers gezegd dat het de moeite waard is. Het voordeel van videowebsite YouTube is dat een filmpje gemakkelijk in een ander weblog op te nemen is (‘embedden’) en – als het goed genoeg is – zich gratis over internet verspreidt.

D66 heeft sinds oktober vorig jaar een kanaal op YouTube. Lijsttrekker Sophie in ’t Veld: „Je kunt de tekst van mijn speeches op het D66-congres wel op een website zetten, maar dat leest geen kip, behalve mijn moeder. Maar die filmpjes, dat is visueel en dus veel toegankelijker.”

Een andere manier om video te gebruiken is door een zogeheten viral te starten, een fenomeen dat vooral in de marketing wordt gebruikt. Mensen worden via e-mail uitgenodigd om op een website de video te bekijken. Meestal wordt het filmpje gepersonaliseerd, zodat de naam van de geadresseerde (ingevuld door de afzender) er onderdeel van uitmaakt. De SP maakt al enkele jaren gebruik van deze techniek, waarbij op het einde van een filmpje de geadresseerde persoonlijk wordt aangesproken om de partij te steunen.

Richt je op de inhoud en houd het lokaal

Wat niet gemakkelijk te kopiëren is door Europese verkiezingscampagnes, is de persoonlijkheidscultus rondom Obama. Partijen sturen in de regel niet hun sprankelendste kandidaat naar Brussel. De ‘charismafactor’ ontbreekt, zegt Ruth Spencer, een Canadese journalist die bij het European Journalism Center in Maastricht verantwoordelijk is voor een groot Europees weblogproject. „Als je geen opzwepende lijsttrekker hebt, richt je dan op de issues. En houd het lokaal. Laat zien dat onderwerpen in het Europees Parlement effect hebben in je achtertuin.”

Ook An de Jonghe benadrukt het belang van thema’s. „Voor de meeste burgers is Europa een ver-van-mijn-bedshow. Je moet je op een aantal thema’s concentreren, zoals landbouw of subsidies. Begin te bloggen over die thema’s, zodat mensen die via zoekmachines naar dat thema zoeken, op je blog terechtkomen.” Ook kan een blog onbekende kandidaten bekendheid geven. „Je stemt nog altijd op mensen. Kiezers willen zich identificeren met personen.”

Je kunt niet alles oplossen met web 2.0

Een goede internetcampagne is geen garantie voor electoraal succes. Ook het Amerikaanse Congreslid Ron Paul, die de Republikeinse presidentskandidaat wilde worden, maakte veelvuldig gebruik van netwerksites. Toch hadden de Republikeinen meer vertrouwen in John McCain. De Jonghe relativeert: „Web 2.0 is niet het antwoord om snel en zonder moeite gekozen te worden.”

D66-lijsttrekker In ’t Veld is op diverse netwerksites te vinden. Ze blogt op haar eigen site, en die stukjes worden door medewerkers doorgeplaatst op Hyves en Facebook. Sinds kort maakt ze gebruik van Twitter. „Het is wel aardig, maar je moet oppassen dat het niet al te oppervlakkig wordt. Je moet je niet blind staren op de techniek. Het heet nieuwe media, het is een middel. Uiteindelijk moet het toch ergens over gaan.”

Van een aantal partijen is op internet nog weinig te vinden over de Europese verkiezingen. De PVV heeft geen kandidaten op Hyves en op Twitter is het tevergeefs zoeken naar VVD-lijsttrekker Hans van Baalen. Dat komt wel, zegt VVD-campagnemanager Boudewijn Revis. „De VVD zal eind april een flinke sprong maken. Volgens mij zijn mensen nu nog helemaal niet bezig met de verkiezingen.”

Web 2.0

Obama’s campagneteam maakte op internet vooral gebruik van sociale netwerksites, oftewel web 2.0. Dit zijn websites waarvan de inhoud vooral wordt aangeleverd door de gebruikers. Voorbeelden zijn Facebook, YouTube, MySpace en Twitter. Het internet bestaat uit tal van kleine clubjes. Obama probeerde elk van die groepjes aan te spreken. De drie hoofddoelen van de internetcampagne waren:

  • de politieke boodschap verspreiden
  • vrijwilligers werven en organiseren
  • financiële donaties werven

Gepubliceerd op 9 april 2009 in nrc.next en NRC Handelsblad.