Blog, Internet & dagelijks leven

Vijf maanden oude leestip uit de New Yorker

Zelf had ik dit artikel van Adam Gopnik in de New Yorker gemist toen het in februari werd gepubliceerd. U misschien ook, dus bij deze alsnog de link. Het is zeer de moeite waard: Gopnik biedt een overzicht van het huidige Debat over Internet. Hij zet de volgens hem belangrijkste auteurs op een rij (geruststellend gevoel: de meeste genoemde boeken heb ik in huis – of ik de stapel allemaal al heb gelezen is een tweede). Enkele aardige citaten:

Doorgaan met lezen “Vijf maanden oude leestip uit de New Yorker”

Internet & dagelijks leven, Verslag

Broodje privacy

Spui25 organiseert elke dinsdag een ‘Broodje Kennis‘, oftewel een korte lezing van twintig minuten die tussen 12 en 1 wordt gehouden in het centrum van Amsterdam (precies, op het Spui, ja). Vanmiddag hield hoogleraar Beate Roessler de lezing ‘Geen samenleving zonder privacy’.

Het was kort en daardoor kon de spreker niet bijzonder diep op de stof ingaan, maar ze heeft wel een aantal interessante punten aangestipt. Zo zei Roessler dat ze zich niet kon vinden in mensen die zeggen dat privacy niet belangrijk (of dood) meer is.
Doorgaan met lezen “Broodje privacy”

Genres, Internet & dagelijks leven, Interview, NRC Handelsblad, nrc.next

Interview met Nicholas Carr

Alleen met je gedachten is niet erg

Nicholas Carr weet hoe moeilijk het is om het gebruik van internet te minderen. Hij schreef een boek over de negatieve effecten van internet op de hersenen.

Rotterdam, 7 maart. De Amerikaanse auteur Nicholas Carr was vorige week in Nederland vanwege de vertaling van zijn boek The Shallows, what the internet is doing to our brains – in de Nederlandse versie vertaald als Het ondiepe. Hoe onze hersenen omgaan met het internet. In dat boek beargumenteert hij dat de vele afleidingen die internet biedt, ons vermogen om diep na te denken aantast. Door constant te worden afgeleid door nieuwe berichten van Twitter en Facebook, te klikken op links en verdwaald te raken in het web, beginnen de hersenen te wennen aan oppervlakkigheid. Hij wijst onder meer op onderzoek dat concludeert dat door de manier waarop internet is opgebouwd mensen teksten minder lezen en meer scannen.

Misschien zijn we straks beter in het scannen van artikelen en informatie opzoeken op internet, en minder goed in wat u noemt ‘diep lezen’.Waarom is dat erg?

„Het soort aandachtige denken dat tot uiting komt door diep lezen is voor mij de meest verfijnde manier van denken. Natuurlijk is het een belangrijke vaardigheid dat we ook teksten vluchtig kunnen doornemen en scannen. Maar als dat het enige is wat we nog doen, als we het vermogen om ons te concentreren kwijtraken, verliezen we de fundering voor een intellectueel leven.

Doorgaan met lezen “Interview met Nicholas Carr”

Boekrecensie, Genres, Internet & dagelijks leven, NRC Handelsblad, nrc.next

Games en social media om de wereld te redden

Miljoenen pagina’s hebben vrijwilligers in hun eigen tijd geschreven op amateurencyclopedie Wikipedia. Waar halen mensen toch de tijd vandaan, vroeg een televisieproducer ooit aan internetauteur Clay Shirky. ‘Niemand die voor de tv werkt, mag die vraag stellen. Je weet heel goed waar die tijd vandaan komt’, reageerde hij bits.
De wereldbevolking kijkt jaarlijks meer dan een biljoen uur televisie per jaar. 1.000.000.000.000 uur. In die tijd hadden we wel 10.000 Wikipedia’s kunnen maken, betoogt Shirky. Sinds de opkomst van de vijfdaagse werkweek van ongeveer acht uur werken per dag heeft de mensheid een historische hoeveelheid vrije tijd. Shirky beschouwt de gezamenlijke hoeveelheid vrije tijd van de (opgeleide) wereldbevolking als een invloedrijk potentieel. Hij noemt dit het cognitieve overschot.

Shirky is enthousiast over het potentieel dat sociale media (web 2.0) bieden om betrokken burgers de wereld te laten verbeteren. Hij schreef daarover het boek Here Comes Everybody(2008, vertaald als Iedereen). Nu komt hij met een vervolg: Cognitive Surplus, Creativity and Generosity in a Connected Age (de vertaling verschijnt deze maand bij Business Contact alsSlimmer).

Wat we ook veel doen, is gamen. Een gemiddelde speler van de populaire online game World of Warcraft (WoW) besteedt daar tussen de 17 en 22 uur per week aan; als je alle manuren achter elkaar zou zetten die de gamers in WoW hebben doorgebracht, kom je op bijna 6 miljoen jaar. Wat nu als we de realiteit net zo aantrekkelijk konden maken als de spellenwereld, vroeg spelontwikkelaar Jane McGonigal zich af. In het boek Reality Is Broken, Why Games Make Us Better and How They Can Change the World beschrijft McGonigal niet web 2.0, maar ergens een spel van maken, als dé manier om ons cognitieve overschot beter te gebruiken.

Smartphone
McGonigal gaat verder dan Shirky en ziet spellen als een manier om de wereld te verbeteren. Zo ontwikkelde de Amerikaanse vrijwilligersorganisatie First Aid Corps een spel voor de smartphone, waarbij deelnemers elke openbare defibrillator die ze zien fotograferen. Zo bouwen ze aan een virtuele kaart ‘die echte levens kan redden’. En in 2008 schakelden wetenschappers de hulp in van gamers met een Playstation 3 om virtueel eiwitten te vouwen. Deelnemers aan Foldit hielpen op die manier onderzoekers die ziektes proberen te bestrijden.

Het probleem met crowdsourcing – het inschakelen van het online publiek – is echter dat je er een veel mensen voor nodig hebt. Aan het project Investigate Your MP’s Expenses van The Guardian hielpen ruim 27.000 mensen mee om 458.832 declaraties van Britse parlementariërs te beoordelen op relevantie – bijna de helft van de klus is nu geklaard. Dit project valt duidelijk ook onder Shirky’s cognitieve overschot, maar volgens McGonigal was de onderneming alleen maar succesvol omdat het spelelementen bevat: deelnemers speuren in documenten naar misstanden en de meest productieve deelnemers krijgen een eervolle vermelding (vergelijkbaar met een plaatsje in de high score).

Shirky is bescheidener dan McGonigal, maar verzuimt niet enkele voorbeelden te noemen van burgerbewegingen die inderdaad een grote impact hebben gehad. Hij beschrijft hoe Nisha Susan in India met behulp van Facebook een campagne voerde tegen religieuze extremisten. Na een aanval van die fundamentalistische Sri Ram Sene op vrouwen opende Susan een Facebook-groep waarmee ze vrouwen opriep uit protest roze ondergoed te sturen naar de leider van de extremisten. De publieke verontwaardiging over het geweld was het duwtje voor de autoriteiten om leden van de beweging op te sluiten. Daarmee werd een geplande aanval op vrouwen met Valentijnsdag voorkomen.

Kenianen
Een ander voorbeeld dat Shirky noemt is Ushahidi, een website die Kenianen oprichtten tijdens het geweld dat daar na de verkiezingen van eind 2007 uitbrak. Via mobiele telefoons leverden gewone burgers informatie aan over waar en wanneer aanvallen plaatsvonden. De dienst is nu beschikbaar gesteld voor andere landen.
Beide auteurs zijn lyrisch over de mogelijkheden, maar geven toe dat de killer website of de killer game nog niet is uitgevonden. Het spel Chore Wars, waarbij huishoudelijke taken worden beloond met punten, kan misschien wel relaties redden. En het leersysteem Quest to Learn, waarbij een school spelelementen gebruikt, is voor kinderen die moeite hebben met leren mogelijk een originele oplossing. Maar McGonigal geeft toe dat de meeste voorbeelden van deze alternate reality games (ARG) slechts een indicatie geven van wat de nieuwe mogelijkheden zouden kunnen zijn. McGonigal: ‘Er is nog geen ARG die de wereld verandert.’

Ook Shirky is gelukkig geen technofundamentalist die heilig gelooft in vooruitgang door technologie. ‘Technologie maakt [burgerbewegingen als Ushahidi] mogelijk, maar veroorzaakt ze niet.’ Jammer is dat beide schrijvers te weinig eigen vergezichten leveren over wat we nog mogen verwachten aan wereldverbeterende web- en game-initiatieven. Vooral Shirky schrijft dát er van alles mogelijk is, maar komt niet met eigen toekomstvisies.

Gepubliceerd op 11 februari 2011 in nrc.next en de bijlage Boeken van NRC Handelsblad. Lees ook op nrcboeken.nl of download als pdf.

Achtergrond, Genres, Internet & dagelijks leven, NRC Handelsblad, Overige

Sociale media en relaties

Ga ik mijn ex nu ook ontvrienden?

Valentijnsdag is nabij. Tijd voor nieuwe relaties en onderhoud van bestaande. Zeker zo actueel in tijden van sociale media: wat doen we als het uit is?

Dit artikel als pdf downloaden

Rotterdam, 11 febr. Het is een probleem dat een paar jaar geleden nog niet bestond. Wat te doen met je digitale betrekkingen als een relatie stukloopt?

Vóór het Facebook-tijdperk was de enige uitdaging na een breuk om zelf geen contact te zoeken met de ex-vriend(in). Actieve gebruikers van sociale netwerken moeten zich nu na beëindiging van een relatie ook buigen over de vraag: ga ik mijn ex ‘ontvrienden’?

 

Vooral in de Verenigde Staten is het gebruikelijk geworden om via een netwerksite als Facebook publiekelijk te melden met wie iemand een relatie heeft. Twee onderzoekers van de Universiteit van Texas meldden eind vorig jaar dat scholieren en studenten eerder hun relatiestatus openbaar maken dan hun politieke of religieuze ideeën. 83,6 procent van de respondenten had op Facebook staan of ze een relatie hadden. Dat was zelfs meer dan het aantal mensen dat bereid is om zijn mediasmaak bekend te maken (72,3 procent).

Doorgaan met lezen “Sociale media en relaties”

Boekrecensie, Internet & dagelijks leven, NRC Handelsblad

Droom van Marx komt uit dankzij internet

Boekrecensie Hacking Work – Breaking Stupid Rules for Smart Results (Auteurs: Bill Jensen, Josh Klein) en The Mesh – Why the Future of Business is Sharing (Auteur: Lisa Gansky)

Iedere werknemer heeft wel een verhaal over systemen of procedures die zijn bedoeld om het werk te vergemakkelijken, maar het tegenovergestelde bereiken. Onhandige computerprogramma’s. Overbodige vergaderingen. Computersystemen die thuis of onderweg niet functioneren.

Hoewel het aantal gebruiksvriendelijke programma’s en werkmethoden dankzij het internet groter is dan ooit, blijven bedrijven vasthouden aan systemen die ontworpen zijn met het bedrijf, en niet de gebruiker, in gedachten, schrijven Bill Jensen en Josh Klein. Maar in die al te herkenbare frustratie hoeven we niet te berusten. Hun boek Hacking Work: Breaking Stupid Rules for Smart Results bepleit een slimmer gebruik van digitale media om werk aangenamer te maken. Vrijwel elk programma waar de baas ons mee laat werken, heeft een efficiënter, vaak gratis alternatief op het web.

Doorgaan met lezen “Droom van Marx komt uit dankzij internet”

Boekrecensie, Internet & dagelijks leven, nrc.next

Hoe verklaar je je liefde op het net?

Relaties vorm je anders met sociale media

Facebook speelt een steeds belangrijker rol bij het vinden en bevestigen van een relatie. Ook het beëindigen van een relatie is op sociale media een publieke daad geworden.

Halle en Doug, een voormalig koppel uit Amerika, stuurden elkaar sms’jes waarin ze Rianna, een kennis, belachelijk maakten. Halle plaagde Doug altijd via sms dat hij gek op haar was. Toen Doug via sms bekendmaakte dat hij het uitmaakte omdat hij écht verliefd was op Rianna, kon Halle dat niet begrijpen. De serieuze boodschap strookte niet met het medium dat sms voor haar was: iets wat je alleen gebruikt voor grapjes.

Doorgaan met lezen “Hoe verklaar je je liefde op het net?”

Internet & dagelijks leven, NRC Handelsblad, Televisie-recensie

Tv-recensie iPod I phone I am

3Doc: iPod I phone I am

Veel oudere lezers zullen zich nog de tijd herinneren dat het internet begin jaren negentig zijn intrede deed. Inmiddels is een hele generatie opgegroeid met het nieuwe medium. Ze weten niet beter. Hun digitale levens zijn onlosmakelijk verbonden met hun offline levens. In de VPRO-documentaire iPod I phone I am portretteert IJsbrand van Veelen deze digital natives. Hoe denken ze over zaken als privacy, sociale contacten, ijdelheid?

Doorgaan met lezen “Tv-recensie iPod I phone I am”

Internet & dagelijks leven, NRC Handelsblad, Reportage

Kinderen die na internet werden geboren over online leven

Op MSN maak je sneller vrienden en sneller ruzie

Scholieren zijn gewend om voor de computer te leven en vier dingen tegelijk te doen. Vrienden maken doen ze makkelijker via chat-diensten omdat ze daarop minder verlegen zijn dan op het schoolplein.

Dit artikel als pdf downloaden

Zwolle, 7 dec. In de studieruimte van de Zwolse middelbare school Greijdanus zit vwo-leerling Ruben aan tafel te kletsen met leeftijdgenoten. Voor het boek in zijn handen heeft hij even geen aandacht. Maar thuis is Ruben (16) een multi-tasker: op een groot beeldscherm kijkt hij gedownloade films terwijl hij met vrienden chat via het programma Messenger van MSN. Daarnaast houdt hij contact via website Hyves en praat hij met een headset via Skype met vrienden terwijl ze samen de game Call of Duty spelen.

Toen Ruben werd geboren, bestond het wereldwijde web al. De ‘voor-internetse’ situatie waarin mensen niet gemakkelijk en continu met elkaar verbonden waren, kent hij niet. Wat betekent dat voor de manier waarop hij en zijn generatiegenoten zich gedragen en tegen communicatie aankijken?

Doorgaan met lezen “Kinderen die na internet werden geboren over online leven”